Hoe een diorama-basis te bouwen: Schuim, Ondergrond, Water, Gras

Een diorama is een klein verhaal: een rivierovergang, een modderig veld met een stilstaande tank, een rustige moeras met een figuur op de oever. De figuren en voertuigen krijgen de aandacht, maar de basis is wat het verhaal geloofwaardig maakt, en bases worden in lagen gebouwd. Krijg de volgorde van die lagen goed en een eenvoudige plaat schuim verandert in een overtuigend landschap in een weekend. Krijg het verkeerd en je zult gesmolten schuim moeten schrapen, gras dat nooit plakte moeten afpellen, of staren naar een vijver die eruitziet als een plastic plaat.

Deze gids doorloopt de hele bouw in de volgorde die daadwerkelijk werkt: schuimbasis, snijden, sealen, rotsen, ondergrond, water, gras en afwerking. Het noemt de benodigdheden die elke taak uitvoeren, de fouten die de meeste tijd kosten, en de twee veiligheidsaspecten die beginners het vaakst missen. Als je alleen de grasstap in detail wilt, lees dan de gids voor de statisch gras applicator. Voor de lijkant van de zaken, zie de gids voor schaalmodel lijm.

Gereedschappen die in deze gids worden gebruikt

• Hoge dichtheid schuimplaten voor de basis
• Heetdraad schuimsnijder voor vormen
• Boomschors die rotsen simuleert voor rotsen en grind
• Water-simulerende transparante PVC-folie
• Statisch Gras Applicator 2.0 met 5 mm geelgroen statisch gras

De bouw in een oogopslag

Stap 1: Plan de basis voordat je iets snijdt

De meeste mislukte bases falen in deze fase, stilletjes. Zet het voertuig of de figuren op een vel papier, teken eromheen en schets dan het verhaal rond die omtrek: waar de weg loopt, waar het water zit, waar de grond stijgt. Een goede regel is om één dominant kenmerk te behouden en alles wat anders is te laten ondersteunen. Een rivier, een rotsachtige oever of een modderig pad is voldoende. Drie concurrerende kenmerken maken een basis eruit zien als een monsterkaart.

Laat marge. Een basis die een vingerbreedte van de wielen eindigt, ziet er krap uit; een basis met een beetje extra grond geeft het oog ergens om te rusten. Bepaal ook nu de hoogte. Water zit laag, gras in het midden, rotsen en ophogingen hoog, en het verschil tussen hen geeft een vlakke plaat een landschap gevoel. Plan voor minstens twee verschillende niveaus, zelfs als het verschil maar een centimeter is.

Stap 2: Bouw de schuimbasis en snijd het terrein

Schuim is het juiste materiaal voor een basis: licht om te dragen, snel te snijden, gemakkelijk te bewerken en vriendelijk voor acrylverf. De hoge dichtheid schuimplaten zijn verkrijgbaar in maten van 10x30, 20x30 en 30x40 cm, in diktes van 2, 3 en 5 cm en in blauw of wit. De dikte van 2 cm is geschikt voor muren en verticale structuren, en de platen van 3 of 5 cm zijn geschikt voor bases en terrein met diepte. Een praktische combinatie voor een eerste diorama is een plaat van 3 cm als basisplaat, met 2 cm stukken gestapeld voor heuvels en ophogingen.

Voor het snijden maakt een hete draadsnijder het werken met schuim plezierig. De hete draadsnijder voor schuim smelt door het schuim heen en laat een glad, afgesloten oppervlak achter zonder kruimels, en het wordt geleverd met drie snijaccessoires voor rechte sneden, gebogen vormen en gedetailleerd snijden. Het is universele spanning (120 tot 240 V) en je kiest de US, EU, UK of AU adapter. Als je een snijder met een specifieke draadlengte verkiest, is de elektrische schuimsnijder verkrijgbaar in lengtes van 5 tot 25 cm, met de stekker apart verkocht.

Hoe je goed snijdt. Laat de draad het werk doen. Als je moet duwen, is de draad te koel of is het schuim te dicht voor de snelheid waarmee je werkt; vertraag in plaats van te forceren. Snijd hellingen door het bord tegen een rechte rand te kantelen en de draad langs een potloodlijn te geleiden. Snijd een overhangende klif door twee sneden te maken die elkaar ontmoeten. Snijd het schuim iets groter dan nodig: je kunt altijd bijsnijden, maar je kunt nooit toevoegen.

Warmte en dampen. De draad wordt heet genoeg om schuim te smelten, en smeltend schuim produceert dampen. Ventileer de kamer, houd je gezicht uit de opstijgende lucht en zet de snijder uit wanneer je pauzeert. De waarschuwingen van de maker zijn om de draad nooit aan te raken tijdens of na gebruik, om deze op de meegeleverde standaard te laten afkoelen en niet langer dan 30 minuten continu te gebruiken. Gebruik het alleen op het soort schuim waarvoor het bedoeld is, en niet op onbekend verpakkingsschuim, bekledingsschuim of iets dat gecoat of gelijmd is.

Stap lagen met PVA of een schuimveilige lijm. Vermijd oplosmiddelhoudende contactcementen en spuitlijmen op bloot schuim; ze lossen het op, en je zult een holte zien waar de lijm is aangebracht. Weeg de lagen naar beneden met boeken terwijl de lijm droogt, zodat de stapel niet kromtrekt.

Stap 3: Beeldhouw het oppervlak, seal het dan

Terwijl het schuim kaal is, snijd de details die schuim het beste doet. Dit hoogdichtheidsschuim houdt fijne details vast wanneer het wordt gegraveerd, dus rotsoppervlakken, keerwanden en kinderkopjes kunnen worden ingedrukt met een sculptuurtool of zelfs de punt van een balpen. Verkruimel een bal van aluminiumfolie en tik deze op het oppervlak voor een onregelmatige, geprofileerde grondtextuur, en trek een draadborstel over hellingen voor erosie-merken. Doe dit voordat je verf aanbrengt, want zodra het oppervlak is geseald, kun je het niet meer schoon snijden.

Seal het daarna. Borstel het hele oppervlak met een laag PVA-lijm verdund met een beetje water, of met een dunne laag acrylverf. Dit doet drie dingen tegelijk: het sluit de poriën van het schuim zodat verf niet inweekt, het beschermt het schuim tegen alles oplosmiddel-gebaseerd dat je later gebruikt, en het geeft de ondergrond iets om aan te hechten. Deze platen nemen acrylverf direct op zonder speciale grondverf, maar het sleutelwoord is water-gebaseerd. Oplosmiddelgrondverven in spuitbussen zijn de klassieke manier om een schuimbasis te ruïneren, omdat het oplosmiddel het schuim bij contact smelt. Als je een grondverflaag voor een donkere basis wilt, gebruik dan een borstel-acryl of een water-gebaseerde grondverf, of seal eerst en test op een reststuk.

Stap 4: Voeg stenen met echte schors toe

Gekapte schuimstenen werken, maar ze zien er vaak repetitief uit. De boomschors die op steen lijkt is echte schors in fragmenten, elk met zijn eigen nerf, en het neemt verf en verwering goed op. Het is verkrijgbaar in zes maatvarianten, plus een beste waarde bundel van alle zes: 2-6 mm voor grind en puin, 5-12 mm voor kleine stenen, rivierbedstenen en padranden, 11-22 mm voor keien naast figuren, 18-30 mm voor grotere uitsteeksels en klifdetails, 26-65 mm voor dominante keien, en een maat van 9-30 mm. De meeste verpakkingen zijn 60 g, en de grootste maat is 150 g. Bevestig het met PVA of CA-lijm.

Gebruik het zoals de natuur stenen legt. Grote stukken eerst, verankerd op de punten waar de grond van niveau verandert, zoals de voet van een talud of de kustlijn. Kantel ze zodat ze allemaal dezelfde kant op leunen, alsof ze uit dezelfde lagen komen, en vul de gaten ertussen met kleinere stukken en vervolgens grind. Stenen zitten in de grond, niet erop, dus druk ze in een bed van lijm en werk aarde rond de basis omhoog.

Verf is waar schors steen wordt. Breng een donkere basis aan van zwart of donkergrijs, droogborstel progressief lichtere grijzen om de textuur naar voren te halen, en eindig met een dunne wash die pigment in de nerf laat bezinken. Als je een opfrisser nodig hebt over borsteltechniek, behandelt onze gids voor het schilderen van schaalmodellen met de hand droogborstelen en washes.

Stap 5: Grondwerk, de stap die de meeste beginners overslaan

Grondwerk is de laag tussen kale schuim en gras, en het is wat een diorama scheidt van een groene plaat. Echte grond is nooit één vlakke kleur. Het is aarde, kleine stenen, droge plekken, wielsporen en achtergebleven plantenresten. Als je direct naar gras springt, toont elke opening tussen de bladeren wit of roze schuim, en het gras lijkt op een tapijt dat op meubels is gelegd.

1. Verspreid een textuurlaag. Borstel PVA en strooi fijn zand, fijne grind of de kleinste 2-6 mm schorsstukken. Druk lichtjes en schud het overtollige eraf. Een 2 tot 6 mm schorsgrind werkt ook als puin aan de voet van rotsen.
2. Laat het volledig drogen. Een nacht is het veiligst. Nat PVA onder verf barst en lift op.
3. Verf het in aardetinten. Een donkere bruine basislaag, daarna droogborstelen met een middelbruine kleur en eindigen met een lichte zandkleur op de hoge punten. Voor modder, houd de donkere laag glanzend in de natste gebieden door een beetje glanzende vernis toe te voegen na het schilderen.
4. Vorm het verhaal. Druk een band of schoen in zachte PVA-en-zand voor sporen en voetafdrukken voordat het droogt. Een pad met een enkele set sporen is geloofwaardiger dan een perfect gladde weg.
5. Seal het. Een op water gebaseerde scenery sealant, zoals die in de NightWorks scenery fluids reeks, vergrendelt het losse materiaal. Die reeks is op waterbasis en bevat een scenery lijm voor statisch gras, een ballastlijm, een grasfixatief, een scenery sealant en een bevochtigingsmiddel, elk in een fles van 120 ml met een fijne nozzle.

Laat kale aarde waar gras niet zou groeien: onder het voertuig, langs het pad en aan de voet van rotsen. Gras groeit waar het daadwerkelijk kan overleven.

Stap 6: Maak water op de gemakkelijke manier

Twee-componenten harswater is de traditionele route, en het is genadeloos: mengverhoudingen, luchtbellen, lange uithardingstijden en een mors die niet ongedaan kan worden gemaakt. De water-simulerende transparante PVC-blad is een vooraf getextureerd alternatief. Elk blad is 52 x 28 cm en komt in drie texturen: stromend water voor rivieren en beken, meerwater met gemiddelde golven, en stilstaand water met minimale textuur voor vijvers, moerassen en havens. Je kunt drie van één type kopen of één van elk. Het snijdt met een schaar en plakt met verdunde PVA of contactlijm.

1. Verf eerst de waterbodem. De kleur komt door het blad heen, dus de bodem is het water. Gebruik een diepere, donkere kleur in het midden en lichter bij de oevers, met blauw, groen of bruin afhankelijk van het water dat je wilt.
2. Voeg toe wat onder het oppervlak leeft. Steentjes, modder, stenen of vissen gaan erin voordat je het afsluit, want daarna kan er niets meer worden toegevoegd.
3. Snijd het blad op maat met een schaar, gebruik een papieren sjabloon van het watergebied en test de pasvorm droog.
4. Plak het vast met verdunde PVA op de basis, druk het blad op zijn plaats en werk luchtbellen van het midden naar de randen eruit.
5. Verberg de randen. Laat schors, grind en gras over de randen van het blad lopen zodat de oever natuurlijk lijkt, niet als een afgesneden blad.

Stem de textuur af op het verhaal. Stilstaand water in een snelle rivier ziet er verkeerd uit, en een stromend blad in een vijver lijkt op een snelstromende rivier. Als je voertuig in het water staat, denk dan aan de wiellijn en zorg ervoor dat het blad niet boven de lijn drijft.

Stap 7: Statisch gras, in de juiste volgorde

Met de hand aangelegde gras ligt plat en ziet er dood uit. Statisch gras staat rechtop omdat de vezels zijn geladen. De Static Grass Applicator 2.0 gebruikt statische elektriciteit om de vezels rechtop te laten staan. Raak de meegeleverde kabel aan je basis aan om een kleine negatieve lading aan te brengen, houd de applicator 2 tot 3 cm boven het oppervlak en zet hem aan. Hij werkt op twee AA-batterijen (niet inbegrepen). Het standaard gaas verwerkt vezels van 3 tot 5 mm, en 8 tot 10 mm vezels hebben een groot gaas nodig, waarvoor een variant van de Large Size Set is vermeld. De waarschuwing van de maker is om de metalen gaas niet aan te raken met de aardingkabel terwijl het apparaat aan staat.

Als je liever je eigen bosjes maakt, voegt de Cormake applicator en tuftplaten optie tuftplaten toe voor het maken van herhaalbare bosjes. Als je de applicator liever overslaat voor kleine gebieden, zijn voorgevormde bosjes zoals de 12 mm statische grasbosjes en de 16 mm statische grasbosjes zijn 60 x 85 mm bosjes die je vastlijmt, in verschillende tinten.

Kies vezels op schaal. Het 5 mm geelgroene statische gras is een heldere middentoon groen met warme gele ondertonen, geschikt voor zomerweiden en overgangsvelden; het past bij hoge weiden op HO/OO en middelhoog bodembedekking op 1/35 en 1/48. Voor wilder, ongeregeld terrein zit het 8 mm groene statische gras tussen gewone bodembedekking en lang gras, in donkere, groene en droge tinten. Om het te schalen: op 1/35 is 5 mm ongeveer 17 cm in het echt en 8 mm is ongeveer 28 cm, wat hoge onkruiden zijn, geen gazon.

De methode.

1. Verf het gebied in een groen of bruin dat overeenkomt met het gras, zodat kale plekken verdwijnen.
2. Borstel een laag scenery-lijm aan, werk een klein stukje tegelijk. Een dunne, gelijkmatige laag is beter dan een dikke, omdat dikke lijm de vezels verdrinkt en glanzend opdroogt.
3. Breng eerst de kortere vezels aan, en laad en strooi met de applicator.
4. Meng twee of drie tinten in dezelfde pas, met een lichtere droge toon op hoger gelegen grond en een donkerder groen nabij water.
5. Voeg een tweede, hogere laag spaarzaam in vlekken toe voor wilde groei, met een beetje lijm.
6. Laat het een nacht drogen, en stof of schud voorzichtig het overtollige eraf.
7. Als je het wilt vergrendelen, gebruik dan een grasfixatief, dat bosjes en lang gras fixeert en verstevigt.

Werk in kleine secties. Lijm die opdroogt voordat de vezels zijn neergedaald, houdt ze niet vast, en de grootste oorzaak van zwak gras is lijm die is opgedroogd terwijl je nog bezig was met opzetten.

Stap 8: Moerasplanten en afwerking

Riet en hoge planten zijn wat een rivier van een geschilderde strook in een levendige oever verandert. De miniatuur rietplanten komen in verpakkingen van 10, in groen, geel, rood, oranje of alle vier kleuren, in een hoogte van 100-150 mm. Wees eerlijk over de schaal met deze: bij 1/35 is 100-150 mm een 3,5 tot 5 m plant, dus ze zijn geschikt voor grotere schalen, fantasietafereel of als gestileerde hoge vegetatie, en niet voor een kleinschalige moeras met menselijke figuren ernaast. Voor een kleinere schaal, groepeer de kortere statische graspluimen aan de waterkant in plaats daarvan.

Plant in onregelmatige clusters, in oneven aantallen, met meer aan de waterkant en minder landinwaarts. Een rechte rij lijkt op een hek. Loop na de vegetatie op ooghoogte van een kijker rond: leg je kin op de tafel en kijk over de scène. Alles wat daar verkeerd uitziet, zoals een zichtbare schuimrand, een kale plek, een onafgemaakte kant, is wat een kijker als eerste zal zien.

Bescherm het uiteindelijk. Stof is de vijand van statisch gras, en de beste oplossing is een vitrine of een sokkel. Blader door de collectie vitrines en sokkels voor hoezen en standaards. Meer materialen voor je volgende bouwproject vind je in de vegetatiecollectie, de collectie terreinbouw en de collectie diorama's en vignetten. Een opgeruimde werkbank helpt ook in de lijmrijke fasen; zie de gids voor werkbankorganisatie en de complete gids voor schaalmodelgereedschap.

Wat de meeste diorama-gidsen verkeerd doen

• Ze beginnen met het gras. Gras is de laatste stap, niet de eerste. De basis, het sealen en de ondergrond bepalen of het er echt uitziet.
• Ze negeren het schuim. Een kale schuimbasis is snel te ruïneren met de verkeerde spuitbus of lijm, en de meeste gidsen zeggen dat nooit.
• Ze gebruiken één groene kleur. Echt terrein heeft minstens drie tinten, en dat zou ook voor je vezels moeten gelden.
• Ze slaan de droogtijd over. Verf over vochtige PVA, of gras lijmen op een laagje lijm dat al een huid heeft gevormd, verspilt het vorige uur werk.
• Ze vergeten de schaal. Riet en grashoogte moeten overeenkomen met de figuren, en een 150 mm riet naast een 1/35 soldaat is een boom.

Veelvoorkomende fouten en hoe ze te verhelpen

• Schuim aangetast door spuitverf. Het oplosmiddel heeft het gesmolten. Je kunt een krater niet repareren met verf; vul het met lichte vulstof, schuur, seal met PVA en verf opnieuw met acryl uit een kwast.
• Gras dat ligt. De lijm was te dik, het gras was te nat of de applicator werd te ver weg gehouden. Houd het 2 tot 3 cm boven het oppervlak en houd de basis geaard.
• Zichtbaar wit schuim aan de randen. Verf de zijkanten donkerbruin of zwart voordat je de uiteindelijke montage doet, of omlijst de basis met een houten rand.
• Bubbels onder de waterfolie. Werk van het midden naar de randen met stevige druk en controleer op gevangen lijm voordat het droogt.
• Rotsen die vast lijken te zitten. Ze waren niet begraven. Voeg aarde, grind en gras rond hun voeten toe.

FAQ

Wat is het beste materiaal voor een diorama basis?

Voor de meeste bouwers is hoge dichtheid schuim het beste startpunt: het is licht, snel te snijden en te bewerken, en schildert met acrylverf. Seal het met PVA of acryl voordat je iets op oplosmiddelbasis gebruikt. Hout is sterker voor grote tentoonstellingsstukken, en je kunt een schuim terrein op een houten bord monteren.

Kan ik grondverf op een schuim diorama basis spuiten?

Niet met een op oplosmiddel gebaseerde spray: het kan het schuim smelten. Seal het schuim eerst met verdunde PVA of een kwast-acryl coating, en gebruik dan watergedragen verf. Als je een spray-grondverf moet gebruiken, test het dan eerst op een reststuk van hetzelfde schuim.

Is een heet draad schuimsnijder veilig om binnenshuis te gebruiken?

Het is veilig als je de kamer ventileert, nooit het hete draad aanraakt, het laat afkoelen op zijn standaard en de 30 minuten continue gebruiksbeperking respecteert. Verhit schuim geeft dampen af, dus open een raam of gebruik een ventilator, en snijd alleen het soort schuim waarvoor het gereedschap bedoeld is.

Hoe bevestig ik statisch gras zodat het rechtop blijft staan?

Breng een dunne, gelijkmatige laag scenery-lijm aan op een geschilderd oppervlak, laad de basis op met de aardingkabel en breng de vezels van 2 tot 3 cm erboven aan. Laat het een nacht drogen, en stofzuig dan de losse vezels. Werk in kleine secties zodat de lijm niet gaat velletjes.

Welke lengte van statisch gras moet ik gebruiken?

Stem het af op jouw schaal en verhaal. Korte vezels (ongeveer 3 tot 5 mm) worden gezien als bodembedekking en weiland op 1/35 tot 1/48; 8 tot 10 mm vezels worden gezien als wild, ongetemd gras. Meng lengtes voor een natuurlijke uitstraling, met langere clusters nabij rotsen en water.

Gereedschappen genoemd in deze gids

• Hoge dichtheid schuimplaten
• Heet draad schuimsnijder
• Elektrische schuimsnijder (US/EU stekker)
• Rock-simulerende boomschors
• Water-simulerende transparante PVC-folie
• NightWorks 120 ml scenery fluids
• Statisch Gras Applicator 2.0
• Cormake statisch gras applicator en tuft platen
• 5 mm geelgroen statisch gras
• 8 mm groen statisch gras
• 12 mm statisch gras tufts
• 16 mm statisch gras tufts
• 10 stuks 100-150 mm miniatuur rietplanten