Οι περισσότερες κακές συμβουλές για αερογράφο ξεκινούν με μια σταθερή αναλογία. “Χρησιμοποιήστε 1:1.” “Χρησιμοποιήστε πάντα 2:1 διαλυτικό προς μπογιά.” Το πρόβλημα είναι ότι δύο μπουκάλια από διαφορετικές μάρκες — ή ακόμα και δύο χρώματα από την ίδια σειρά — μπορεί να έχουν διαφορετικά αρχικά ιξώδη. Η χρήσιμη ικανότητα δεν είναι να απομνημονεύσετε έναν αριθμό; είναι να μάθετε πώς να αναγνωρίζετε ένα μείγμα που ατμοποιείται καθαρά, προσγειώνεται αρκετά υγρό για να ισοπεδωθεί και δεν πλημμυρίζει την επιφάνεια.

Η σύντομη απάντηση: ξεκινήστε με μια αναλογία, τελειώστε διαβάζοντας τον ψεκασμό

Αν χρειάζεστε ένα σημείο εκκίνησης, πολλές ακρυλικές μπογιές λειτουργούν κάπου γύρω από ίσες ποσότητες μπογιάς και διαλυτικού ή με περισσότερα διαλυτικά από μπογιά. Αλλά θεωρήστε το ως δοκιμαστικό μείγμα, όχι ως νόμο. Ένα ακροφύσιο 0.2 mm, ένα ακροφύσιο 0.5 mm, μπογιά υψηλής ροής, βαρύ αστάρι και ένα διαφανές μείγμα μεταγενέστερης σκίασης χρειάζονται όλα διαφορετικές ρυθμίσεις.

Τι θα έπρεπε να κάνει η “σωστά αραιωμένη” μπογιά

Γιατί δεν υπάρχει καθολική αναλογία μπογιάς προς διαλυτικό

Πέντε μεταβλητές αλλάζουν το μείγμα που χρειάζεστε:

• Ιξώδες μπογιάς: η μπογιά “έτοιμη για αερογράφο” ξεκινά πιο αραιή από την κανονική μπογιά για πινέλο.
• Χρωστική και χρώμα: τα λευκά, τα κίτρινα και μερικά μεταλλικά μπορεί να συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά από τα μαύρα ή τα διαφανή χρώματα.
• Μέγεθος ακροφυσίου: τα μικρότερα ακροφύσια είναι λιγότερο ανεκτικά σε παχιά μπογιά και μεγαλύτερους χρωστικούς.
• Αεροπίεση: περισσότερη πίεση μπορεί να ατμοποιήσει ένα παχύτερο μείγμα, αλλά αυξάνει επίσης την υπερβολική ψεκασμό και μπορεί να στεγνώσει τη μπογιά πιο γρήγορα στην άκρη.
• Η επίδραση που θέλετε: η ευρεία κάλυψη με αστάρι, η λεπτή παραλλαγή και η μεταγενέστερη σκίαση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν το ίδιο μείγμα.

Ένα πρακτικό διάγραμμα εκκίνησης

Αυτές είναι σκόπιμα ζώνες εκκίνησης, όχι εγγυημένες συνταγές. Ο αερογράφος σας, το διαλυτικό, η τοπική θερμοκρασία και η μάρκα μπογιάς μπορούν να μετακινήσουν την χρήσιμη περιοχή.

Η δοκιμή των 60 δευτερολέπτων πριν αγγίξετε το μοντέλο

Πώς να διαγνώσετε το μείγμα από το μοτίβο ψεκασμού

Η μπογιά βγαίνει σε στίγματα ή φαίνεται "ξηρή"

Πρώτα ελέγξτε αν έχει στεγνώσει η μύτη. Αν η μύτη του βελόνας είναι καθαρή, η μπογιά μπορεί να είναι πολύ παχιά, η πίεση πολύ χαμηλή, η απόσταση πολύ μεγάλη ή η μπογιά μπορεί να στεγνώνει πριν φτάσει στην επιφάνεια. Αραιώστε ελαφρώς ή μετακινηθείτε λίγο πιο κοντά πριν αυξήσετε αυτόματα την PSI.

Η μπογιά απλώνεται στην επιφάνεια

Η μπογιά φτάνει πολύ υγρή για την ποσότητα αέρα και την απόσταση. Μειώστε τη ροή της μπογιάς, χαμηλώστε την πίεση, αυξήστε ελαφρώς την απόσταση ή χρησιμοποιήστε λίγο λιγότερο διαλυτικό. Μην συνεχίζετε να προσθέτετε διαλυτικό απλώς και μόνο επειδή η γραμμή δεν είναι αρκετά λεπτή.

Ο αερογράφος ψεκάζει, σταματά, και μετά ξαναψεκάζει

Αυτό συχνά υποδεικνύει μερική απόφραξη, ξηρή μπογιά, κακώς αναμειγμένο χρώμα ή υπολείμματα παρά πρόβλημα αναλογίας. Η διέλευση παλαιότερων ή βαριά χρωματισμένων μιγμάτων μέσω των Κούπες Φιλτραρίσματος Χρώματος πριν εισέλθουν στον αερογράφο μπορεί να εξοικονομήσει πολύ χρόνο στην επίλυση προβλημάτων.

Η επιφάνεια φαίνεται κιτρινωπή ή σκόνη

Το χρώμα μπορεί να στεγνώνει στον αέρα. Μετακινηθείτε πιο κοντά, μειώστε την πίεση, χρησιμοποιήστε έναν κατάλληλο επιβραδυντή/βελτιωτή ροής αν το σύστημα χρώματος το υποστηρίζει, ή ελαφρώς αυξήστε την αραίωση ώστε η στρώση να προσγειωθεί πιο υγρή.

Πρέπει να αναμείξετε το χρώμα μέσα στην κούπα του αερογράφου;

Μπορείτε, αλλά μια ξεχωριστή κούπα ανάμειξης είναι πιο συνεπής και διευκολύνει την παρατήρηση μη αναμειγμένων χρωστικών ή ξηρών νιφάδων. Αν αναμείξετε στην κούπα του αερογράφου, προσθέστε πρώτα το διαλυτικό, μετά το χρώμα, και ανακατέψτε καλά χωρίς να πιέσετε μια βούρτσα ή μεταλλικό εργαλείο στην περιοχή της βελόνας/μύτης.

Τρία εργαλεία πάγκου που διευκολύνουν την αραίωση

Συχνές Ερωτήσεις